Nog steeds in Zuid-Afrika, maar niet zoveel internettoegang… Zie dat m’n laatste post alweer van bijna twee maanden geleden is! Bijna vijf weken geleden is Ima aangekomen. Na nog een week in Rocklands zijn we ruim drie weken geleden aan onze roadtrip door Zuid-Afrika begonnen, om wat meer van het land te zien dan slechts Rocklands! Ima had een goede afsluiter, door na bijna een jaar niet echt geklommen te hebben de highball Creaking Heights te klimmen. Bovendien haalde ze na slechts zes dagen Rocklands de landelijke krant, iets dat mij na bijna twee maanden niet lukte…
Aangezien de vorige post een tussenstand was, bij deze ook maar meteen de einduitslag. Verder komt er een Rocklands filmpje aan, wellicht binnen nu en twee maanden…
22/06 Hole in One 7c+
25/06 Bushoning 7c [FL]
25/06 Black Mango Chutney 7c+
27/06 Berserker 7c+
30/06 Pinotage Sit 7c+
01/07 Ceder Spine 7c
03/07 Black Velvet 8a
05/07 Sunset Arête 7c
08/07 No Late Tenders 7c+
09/07 Stretched and Pressed 7c+
11/07 Tea Garden Roof 7c [FL]
15/07 Throw Yourself Away 7c+
20/07 Witness the Sickness 8a
25/07 Jaws 7c
25/07 I Believe I Can Fly 7c
29/07 Shosholoza 8a+
01/08 Technicolor Dream Coat 7c
09/08 Feel the Flow 7c
10/08 Orange Haze 7c+
De trip loopt voorspoedig, maar ook alweer bijna op z’n einde! Vanaf Cape Town zijn we via de Garden Route oostwaarts gereden. Daarna via Hogsback en de Wild Coast naar de Drakensberg. Nu zitten we in Nelspruit, klaar voor twee dagen Kruger! Aankomend weekend vliegen we vanaf Joburg terug naar Cape Town, en na twee dagen daar zijn we dinsdag terug in Nederland…
Montagu, een bekende Zuid-Afrikaanse sportklimbestemming tweeënhalf uur ten oosten van Cape Town en onze eerste stop. Geen klimmen meer voor ons, maar wel een super mooie omgeving!
Tsitsikamma National Park op de Garden Route. Mooie kusten met dichte bossen vlak aan het water.
Een dagje in Addo Elephant Park vlakbij Port Elizabeth. Heel veel olifanten en het nodige andere wild…
Een wandeling langs de Wild Coast naar Hole in the Wall.
Een dagtripje Lesotho, een van de mooiste dagen van de trip! Met een 4×4 over de Sani Pass een heel andere wereld in!
Amphitheatre in de Northern Drakensberg.
De pakhuys campsite
Endless fields of rock, so much potential, so inspiring…
The Rhino, klassieke 7b+ over een 5 m. overhangende boeg.
Afsprong van de Rhino is geen probleem voor Enzo.
Shoshaloza, een bizar mooi 8a+ bestaande uit twee bewegingen. Handen en voeten dicht bij elkaar en zwaaien naar een klein randje. Het blok zelf ligt op een klein podium; Shoshaloza is de enige lijn die er omhoog gaat. Nog drie weken om ‘m af te maken…
Ver uitdrukken in Stretched and Pressed 7c+.
Hard schreeuwen bij het opvangen van de zwaai van Black Velvet, een mooie 8a dyno vlakbij de camping.
Ties probeert Shark 7c+.
Als je niet op een dirtroad rijdt, dan zijn het wel de wegversperringen die voor vertraging zorgen. Stoplichten met timers gebruiken ze niet, de bordjes worden 24 uur per dag handmatig omgedraaid…
Rustdag in Lambert’s Bay; witte stranden en palmbomen.
Aldaar verse visjes kopen voor op de braai. 7 euro voor 4 grote vissen…
Thys, de eigenaar van de camping, organiseerde een golftoernooi voor alle klimmers op de camping. Naast de suburbs probeerden we op groen gras de ballen te putten. Hier probeert Nuno een mooie drive te fiksen.
Een andere rustdag hebben we doorgebracht in Paarl met het testen van wijnen uit de regio.
Na tweeënhalve maand verlaat ik morgen het Eurpese continent weer! De afgelopen maanden; veel Bleau, een paar dagen in Berdorf en tien dagen Peak. Achteraf beschouw ik het als een rustperiode tussen twee trips in. De vorm kan beter (voor onderstaande 7a+ moest ik een paar dagen later terugkomen…) maar van m’n vinger heb ik steeds minder last! Psyched!!
Zes weken geleden kwam ik terug uit de VS… Over zes weken ben ik alweer in de Rocklands! Nu een beetje de ‘vorm’ onderhouden in het veel te warme bos… Anders dan dat ik gewend ben, aangezien het einde van het Bleau-seizoen meestal betekent dat klimmen even op een lager pitje gaat… Niet nu, nog even door, in ieder geval tot na Zuid-Afrika! Ondanks de hitte ben ik vier keer terug geweest naar Magic Cirus… Kennelijk ook niet nu… Misschien volgende week… Anders ook na Zuid Afrika… Deze topboulder lukte echter wél vorige week!
…maar het is warm en ben niet super gemotiveerd om hard te klimmen, mede door de warmte, mede door m’n vinger…. De prioriteit ligt nu even niet bij Bleau, maar bij de Rocklands van de zomer, dan moet m’n vinger heel zijn! Maar toch gek om met zo’n voor mij hele nieuwe mindset door het bos te lopen…. Veel 7ens herhaald de afgelopen anderhalve week, weinig nieuws geklommen. Wel een nieuw project waar ik gemotiveerd voor ben en die vingervriendelijk is: Magic Circus! Dat ding is gaaf en ik ben dichtbij! Niet lomp springen zoals ik verwacht had – het is namelijk helemaal niet zo ver, maar een super gecoördineerde en subtiele sprong met twee handen tegelijk, naar een sloper en een sleet. Dit is finetunen en leren totdat het lukt, exactly the way I like it! Nu even een kleine onderbreking voor een tripje naar Oslo, maar in mei ben ik terug!
Veel Citytours…
Indian & Mortar Rock in Berkeley. Na de tour van Nuno op een regendag kon ik m’n laatste boulders hier klimmen. The Bubble V6 en Impossible Wall V8 kunnen nog aan het lijstje toegevoegd worden!
The Parlotones in the Bottom of the Hill.
Tijdens een wandeling rondom Lake Anza ontdekten we een afwateringssysteem… De verleiding was te groot. De volgende dag kwamen we terug met de noodzakelijke gear voor een FA :)
Over een paar uur naar de airport… Vrijdag in Nederland….
8578 miles – of in het metriek stelsel zoals wij dat kennen – 13.802 kilometer door 7 staten, 6 klimgebieden, 9 national parks en een heleboel andere mooie plekken… Het is over. Ik ben weer terug at Nuno’s in SF… M’n van is verkocht, ik kan nu niets anders doen dan terugkijken…
US Trip met alle major stops…
M’n bus, getransformeerd van een klimmers-van, terug naar een burgerauto… Ik kocht ‘m voor $1500 en kon ‘m voor $1350 weer verkopen, a pretty good deal!
Doelen en waarderingen
Voordat ik deze trip begon heb ik wel eens gemompeld dat het me wel leuk leek om m’n eerste 8b in de States te klimmen en had me dat min of meer ten doel gesteld. Na ongeveer een maand te hebben geklommen heb ik dat doel echter laten varen. Een trip als dit was het niet waard om voor meer dan een paar dagen in één boulder te werken. Natuurlijk wilde ik harde problemen klimmen, maar ik realiseerde me dat kwantiteit belangrijker was dan kwaliteit. Maximaal een dag of twee, drie in één probleem – er is namelijk zoveel meer! Me dat realiserende stelde ik me een nieuw doel: tien achtstegraads boulders!
De enige 8b die ik probeerde was Alma Blanca in Hueco. Het voelde mogelijk. Hier stick ik de cruxmove… De motivatie was er echter niet echt in Hueco en de temperaturen werkten ook niet echt mee…
Dat lukte. In elk gebied klom ik er minimaal één. Maar hoeveel heb ik er nou echt geklommen? Over het algemeen zijn de waarderingen in de VS wat aan de lage kant en zelfs binnen één gebied kan het zeer inconsistent zijn. Interessant is het om een vergelijking te maken met de Bleau-waardering; mijn referentiepunt en naar mijn mening de meest correcte schaal. Veel mensen verklaarden me echter voor gek toen ik riep dat bepaalde V10’s of V11’s slechts 7b of 7c zouden zijn in Bleau… In Bleau zou mijn lijstje US-achten er denk ik als volgt uitzien – de waardering tussen haakjes. De helft valt weg:
09/11/10 – Yosemite – Yabo Roof V11/12 (8a+)
19/11/10 – Bishop – Xavier’s Roof V11 (7c+)
02/12/10 – Bishop – Evilution Direct V11 (8a)
10/12/10 – Bishop – Standing Kill Order V11 (7c)
07/01/11 – Vegas – Stand and Deliver V11 (8a)
09/01/11 – Moe’s Valley – Show of Hands V11 (7c)
21/01/11 – Hueco – Power of Landjager V11 (7c+)
06/02/11 – Hueco – El Techo de los tres B V11 (8a)
11/02/11 – Hueco – The Flame V11 (7c+)
08/03/11 – Joe’s Valley – Ghost King V11 (8a)
Ondanks dat ik m’n doelen bijstelde, merkte ik ook tijdens m’n trip dat de klimdoelen eigenlijk van ondergeschikt belang waren aan een hoger doel; een mooie tijd hebben in een nieuw, onbekend land. De reis zelf was al zo’n mooi avontuur, dat elke beklimming – ongeacht de waardering – een cadeautje was dat deze reis nog mooier maakte.
Naast klimmen veel mooie parken! Hier de toegang tot Arches…
M’n vinger
De grootste tegenvaller van de trip! Ik had nooit gedacht dat ik ooit een blessure zou kunnen krijgen, en dan gebeurt het uitgerekend in Bishop, met nog ruim drieënhalve maand in het vooruitzicht… De twee weken sightseeing (die ik overigens zonder blessure ook had gedaan, maar wat later in de trip) leverden geen verbetering op. Tapen en doorklimmen was het enige dat ik kon doen, andere opties waren er simpelweg niet… Ik had niet het gevoel dat het erger werd, maar het belemmerde me wel in m’n klimmen. Vaak fysiek, pijn was altijd voelbaar – sommige problemen moest ik simpelweg skippen – maar ook mentaal. Ik durfde minder. Hard crimpen zat er niet meer in. Soms de pijn verbijten, maar vaak ook loslaten… Uiteindelijk ben ik super blij dat het niet zo erg was dat ik helemaal niet meer kon klimmen. De aankomende tijd wat rustiger aan, nu mag het…
Hoogtepunten en tegenvallers
Eigenlijk was de hele reis een ultiem hoogtepunt! Alleen reizen is het beste wat ik heb kunnen doen, zoveel vrijheid, en zoveel fijne mensen ontmoet! Ik weet nog dat het gek voelde om alleen in het vliegtuig te stappen, op weg naar een onbekend land waar ik niemand kende, maar na een paar dagen voelde het als normaal en natuurlijk. Me een weg zoekende naar een auto, een globaal reisplan in m’n hoofd en gewoon gaan!
De mooiste tijd van mijn trip was ongetwijfeld in Bishop. Een super mooi gebied in een super mooie omgeving, de hele periode een super leuke groep mensen en oneindig veel lijnen die motiveerden en inspireerden; misschien wel de belangrijkste factor die mij aantrekt tot een boulder. Evilution Direct was natuurlijk één van die lijnen en zeker één van m’n meest memorabele beklimmingen van de trip!
De laatste moeilijke pas in Evilution Direct…
Ook had ik ook een super mooie tijd in Vegas, met dank aan de ultieme gastvrijheid van Jacob. De beklimming van Stand and Deliver staat me ook nog vers in het geheugen. Vier keer de wandeling naar deze geïsoleerde boulder, ver in de Juniper Canyon… Uiteindelijk lukte het op de laatste dag. En dan van Red Rocks binnen vijftien minuten op de Strip, wat een contrast, gekkenhuis!
Blijdschap na Stand and Deliver… Maar eerst nog een uur teruglopen door de sneeuw…
Een grappig fenomeen is de rotskwaliteit in de VS. De beste rots was ongetwijfeld te vinden in Yosemite en Joe’s – m’n gedeelde nummer twee favoriete gebieden in de US. Bishop en Hueco zijn echter twee gebieden die op veel lijstjes hoog zullen eindigen in de top vijf bouldergebieden in de wereld. Desondanks is de rots in beide gebieden misschien wel de slechtste rots waar ik ooit op geklommen heb. Worldclass choss, zoals ze het hier noemen… Verbazingwekkend…
Zeker geen choss – een van de beste lijnen van Joe’s – Beyond Life…
Hueco voldeed niet aan m’n verwachtingen, ondanks dat ik me er goed vermaakt heb. Het klimmen is echter te fysiek en lijkt naar mijn mening teveel op plasticklimmen, waardoor ik er niet zoveel voldoening uit kon halen. Bovendien spraken de lijnen me niet echt aan. Op het zicht ziet het er niet heel indrukwekkend uit, alhoewel het klimmen interessant kan zijn. Na drie weken verloor ik m’n motivatie een beetje, maar achteraf – aangekomen in Joe’s – realiseerde ik me dat het misschien wel niet aan Hueco lag. Het einde van de trip kwam in zicht, ik was het klimmen een beetje moe geworden. In Joe’s kwam de motivatie echter wel terug. Zandsteen doet me altijd goed, maar achteraf realiseer ik me dat de eerste drie maanden intenser waren dan de laatste twee, waar de tijd relatief passief voorbij is gegaan. Kennelijk werk je onbewust een beetje naar een einde toe…
De terugweg: 12.5 uur rijden vanuit Salt Lake naar SF… Links de zoutvlaktes bij Salt Lake City en rechts sneeuw en nauwelijks zicht in de buurt van Lake Tahoe…
En nu is het over… Terug in SF… M’n vertrek vanuit hier naar Yosemite lijkt zo kort geleden… Maar ondanks dat het super jammer is dat het erop zit, en ondanks dat ik voorzichtig moet zijn met m’n vinger, ben ik blij om straks weer in het bos te kunnen klimmen! See y’all real soon!
EN
1. Bishop
2. Yosemite
2. Joe’s Valley
4. Vegas
5. Hueco
6. Moe’s valley
Het laatste lijstje van de trip… Het zit erop… Morgen doorrijden naar Salt Lake City, om alvast een klein deel van de lange reis terug naar San Francisco gehad te hebben. Daarna dwars door Nevada tot in California, een kleine stop en een overnachting in de buurt van Lake Tahoe en dan zondagavond terug in SF…
Boven Joe’s Left Fork, onder weekendwarriors Mercedes en Ivo aan het werk in ‘Wills a Fire’ V6 en ‘They Call him Jordan’ V8. Elk weekend vanuit Denver, Colorado naar Joe’s!
Uniek, Godsend V9, een super steile en lange hike naar slechts één boulder, maar het mooiste sloperprobleem waar ik in de US op geklommen heb!
Het weer was perfect de afgelopen week. Geen nieuwe sneeuwval, aangename temperaturen. Ook had ik een top-gids. In twee weken leidde Paul me langs alle mooie en unieke problemen van Joe’s. Ik had maar kort de tijd, dus echt projecten zat er niet in. Bovendien had ik daar de motivatie niet meer voor, het doel was om in een korte tijd zoveel mogelijk van Joe’s te zien en zoveel mogelijk te klimmen. En dat is aardig gelukt!
Ik ga het missen; hout verzamelen voor een dinner bij een kampvuurtje, wakker worden en chillen in de zon tot dat je echt wakker bent, epic hikes naar obscure boulders – het ijs waarop we de rivier overstaken, was op de terugweg ineens weg…
Ook uniek, een zandsteen tufa; The Worm Turns, V10 en onder The Kraken, highball V4.
28/02 Big Joe V7
28/02 Worst Case Scenario V9
01/03 Kill by Number V5/6 [FLASH]
02/03 Stand Up V8
02/03 Resident Evil V10
02/03 Pocket Rocket V6 [FLASH]
05/03 Planet of the Apes V6 [FLASH]
05/03 Chips V7 [FLASH]
05/03 Big Boy V7
08/03 Ghost King V11
08/03 Playmate of the Year V9
08/03 Battletoads V10
10/03 Godsend V9
11/03 The Worm Turns V10
12/03 Wills a Fire V6
12/03 They Call Him Jordan V8
12/03 Beyond Life V10
12/03 Bring the Heatwole V8 [FLASH]
14/03 A River Runs Through it V8
14/03 Raiden V8
14/03 The Wind Below V8
16/03 Nerve Extension V10
16/03 Fiery Furnace (Stand) V9 [FLASH]
17/03 Scary Monsters V6
