Geen fantastische voorspellingen, al een maand niet helemaal fit na een griepje in januari, een vol hoofd (binnenkort een nieuw huis kopen) maar toch een paar acceptabele klimdagen tussen de regendagen door. Omdat we de eerste dagen moeten kiezen voor een sneldrogende boulder waar voor iedereen wat te doen is, komen we uit op het blok van Le Vent dans la Plaine. Deze boulder klom ik negen jaar geleden al, maar er zijn sindsdien veel nieuwe varianten bijgekomen. Het kost me een sessie om alle passen van de zitstart (nu met echt zitstart) weer te maken. Op de tweede droge dag lukt Terre et Ciel. En als het een dag later weer droog is, gaan we toch wéér naar hetzelfde blok. Yume en Nuno vermaken zich met gekleurd zand, de waterplassen op de blokken en de grote klimboom achter de boulder. Sanne klimt een aantal 7’s en werkt in de zitstart. En ik klim nog een aantal andere varianten. Iedereen blij.

De twee dagen die daarop volgen regent het nonstop. Op vrijdag is het weer droog en in de middag zijn de condities op Rempart zelfs best goed. Mojo Rising assis lukt snel. Met Bleau’s Heart heb ik meer moeite. Tot twee keer toe val ik op de laatste pas. Het is inmiddels 17.30 uur en iedereen heeft honger. In een allerlaatste poging lukt het toch nog. Op zaterdag willen we naar Art de la Fugue, maar alle blokken in St. Germain zijn gecondenseerd. Dat is lang geleden. Op 91.1 is het iets droger. Niet de boulders die we willen, wél een goede speelplek voor de mannen.