{"id":2303,"date":"2017-01-31T22:40:05","date_gmt":"2017-01-31T21:40:05","guid":{"rendered":"http:\/\/enzonahumury.nl\/?p=2303"},"modified":"2017-02-02T13:14:04","modified_gmt":"2017-02-02T12:14:04","slug":"bleu-sacre","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/enzonahumury.nl\/?p=2303","title":{"rendered":"Bleu Sacr\u00e9"},"content":{"rendered":"<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/player.vimeo.com\/video\/201923788?portrait=0\" width=\"614\" height=\"345\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"><\/iframe><\/p>\n<p>In 2005 klom ik m\u2019n eerste 8a. Begin 2009 m\u2019n eerste 8a+. En zo klim ik al dik tien jaar ongeveer op hetzelfde niveau. Toen ik in 2010 een half jaar naar de VS ging, nam ik me voor om daar m\u2019n eerste 8b te klimmen. Maar eenmaal daar liet ik dat plan weer varen. Er was te veel moois om me te focussen op dat ene nummertje. Ik kwam terug met tien achten, maar geen 8b.<\/p>\n<p>In Australi\u00eb was ik dichtbij. Het is inmiddels 2014 en voor het eerst focus ik me echt op een 8b. Doordat de Northern Grampians gesloten zijn, kunnen we alleen in het zuidelijk deel van het park terecht. Daar ligt een van de mooiste boulders van Australi\u00eb: Cherry Picking. Ik begin met projecten en het verhaal is bekend. Negen sessies, talloze keren op de eindpas eruit en met lege handjes terug naar huis.<\/p>\n<p>In het bos maakte ik geen echt werk van 8b. Het meest serieus probeerde ik Ubik assis, maar die ging eind november weer onderaan de lijst, mede vanwege last van m\u2019n pols. Sideways Daze stapte ik wel eens in, maar nooit echt serieus. En L\u2019Apparemment bas probeerde ik ook een paar keer. Daar bleef het bij. Ik haalde de afgelopen jaren veel voldoening uit moeilijke zevens en af en toe een acht. Uitdagend genoeg en ook genoeg boulders om te proberen. Totdat de voorraad zevens kleiner en kleiner werd. Ik moest wel gaan projecten!<\/p>\n<p>Dat begon met Partage. Begin oktober begon ik eraan, eind november maakte ik \u2018m af. Op zoek dus naar een nieuw project. Ondertussen klim ik een aantal 8a\u2019s. Ze gaan steeds makkelijker. Dat moet toch een goed teken zijn! Begin december besluit ik terug te gaan naar Bleu Sacr\u00e9. Ik was er toevallig bij toen Antoine Vandeputte \u2018m opende in 2010. Dat maakte toen al indruk. In oktober 2015 probeerde ik \u2018m voor het eerst. Ik kon toen nauwelijks een pas maken, maar zette \u2018m wel op de projectenlijst.<\/p>\n<p>Begin december ging het beter. Maar er moesten nog zes intensieve sessies aan te pas komen, voordat ik m\u2019n eerste 8b kon binnentikken\u2026 Twee daarvan waren eind december. Het lukt me dan alle passen te maken. De volgende dag ga ik terug. Sessie vier. Ik ben moe, maar als ik vermoeid passen kan, lukt het zeker als ik fris ben. En jawel, wederom maak ik alle passen.<\/p>\n<p>Eind januari zijn we weer tien dagen in Bleau en ik zet vol in op Bleu Sacr\u00e9. Ik weet dat ik het kan. Maar mogelijk heb ik een lange adem nodig om het daadwerkelijk te doen. De condities zijn perfect. Koud, zonnig en droog. Bijna t\u00e9 koud. Opwarmen is moeilijk. Door de vele passen worden m\u2019n handen in de boulder uiteindelijk toch weer koud. Mijn spieren lijken snel leeg.<\/p>\n<p>In m\u2019n vijfde sessie kan ik \u2018m klimmen in twee overlappende delen. In sessie zes val ik hoog en constateer een kleine split in m\u2019n linker wijsvinger. Ik moet hoe dan ook een dag rusten. Hopen dat m\u2019n vinger ook heelt in een dag\u2026 Of worden het twee rustdagen?<\/p>\n<p>Als ik na \u00e9\u00e9n rustdag naar de voorspellingen kijk, weet ik dat ik ervoor moet gaan. Voor de dag erna geeft WeatherPro bewolking, mist en een hoge luchtvochtigheid aan. Maar m\u2019n split is nauwelijks dicht\u2026 Met het risico om \u2018m weer open te trekken, ga ik toch. Ik werk het einde nogmaals uit en verfijn m\u2019n beta. Vervolgens heb ik twee hele goede pogingen, maar het zijn kleine foutjes die me weer terug op de mat zetten. Die foutjes waren kennelijk nodig om de beta n\u00f3g beter in m\u2019n hoofd te krijgen\u2026<\/p>\n<p>M\u2019n wijsvinger houdt het n\u00e9t. Ik moet weer een dag rusten, terwijl ik super dichtbij ben. Dat kost me mentaal meer energie dan ik had gehoopt\u2026 De dag erna is het inderdaad mistig en koud. We doen een rondje Bleau. Veel mist is aangevroren op de blokken. Ik ben bang voor morgen.<\/p>\n<p>De volgende dag is het steenkoud \u2013 gevoelstemperatuur van -6, volgens m\u2019n app \u2013 en er is geen zon. Maar ik voel me goed en de boulder ligt er mooi bij. Klaar voor sessie acht. Als ik tijdens het opwarmen andere blokken aanraak, zijn ze spekglad. Toch aangevroren mist! Gelukkig lijkt Bleu Sacr\u00e9 wel ijsvrij. In m\u2019n eerste poging kom ik meteen weer hoog, maar m\u2019n rechterhand zipt van het ruggetje. Glad? IJs? Of juist te droog? Ik zie \u2018m alweer bijna door m\u2019n vingers glippen, maar dwing mezelf m\u2019n concentratie vast te houden.<\/p>\n<p>Goed poetsen, bijna een half uur rusten (en rondrennen) en nog een keer. Mooi om te merken hoe passen die eerst bijna onmogelijk leken, ineens vloeiend gaan. Zelfverzekerd klim ik voor de zoveelste keer naar het ruggetje. Bijpakken met de duim eronder. Het zijgreepje. Niet zippen\u2026 En de rand. M\u2019n eerste 8b, in Fontainebleau nog wel!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>In 2005 klom ik m\u2019n eerste 8a. Begin 2009 m\u2019n eerste 8a+. En zo klim ik al dik tien jaar ongeveer op hetzelfde niveau. Toen ik in 2010 een half jaar naar de VS ging, nam ik me voor om daar m\u2019n eerste 8b te klimmen. Maar eenmaal daar liet ik dat plan weer varen. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-2303","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2303","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2303"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2303\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2308,"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2303\/revisions\/2308"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2303"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2303"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2303"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}