{"id":2181,"date":"2016-07-08T14:59:56","date_gmt":"2016-07-08T13:59:56","guid":{"rendered":"http:\/\/enzonahumury.nl\/?p=2181"},"modified":"2016-09-28T20:08:00","modified_gmt":"2016-09-28T19:08:00","slug":"canada","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/enzonahumury.nl\/?p=2181","title":{"rendered":"Canada"},"content":{"rendered":"

Met een kleine twee\u00ebnhalf uur vertraging land ik op 4 juni in Vancouver. Als ik m\u2019n bagage heb en naar buiten loop, zie ik de Sienna met de California-plate al staan. Anderhalf uur later drink ik onder de Chief een ijskoud Canadees biertje. Niet lang daarna is het bedtijd\u2026<\/p>\n

Squamish deel 1
\n<\/strong>De eerste dag, Ima achterna. Ik ken het een en ander van filmpjes \u2013 had m\u2019n huiswerk goed gedaan \u2013 maar heb nog geen idee waar alles ligt. Dat gaat gelukkig snel. Na een paar dagen heb ik overzicht. En na vier dagen heb ik al het een en ander gedaan, veel moeilijks geprobeerd en weet ik ongeveer waar ik me de rest van de trip op kan focussen.<\/p>\n

\"1\"<\/em>Werken in Encore un Fois op dag 2. Toen wist ik nog niet dat dit m\u2019n grootste project zou worden\u2026<\/em><\/p>\n

\"2\"<\/em>Eerste rustdag, een wandeling naar de top van de Chief.<\/em><\/p>\n

Na een dag of vijf worden de voorspellingen steeds onvoorspelbaarder. Ze veranderen met het uur. Regen hadden we al gehad, maar er lijkt wel erg veel aan te komen. We kiezen eieren voor ons geld. Het waren slechts vier klimdagen, maar nu al een break kan geen kwaad.<\/p>\n

\"3\"<\/em>Worm World Cave, ook op dag 2. Na de staande start begon ik met werken in de lange versie. Ik kreeg \u2018m er nog uitgeperst op de laatste klimdag voordat we naar Vancouver Island vertrokken. Het hoogtepunt van m\u2019n eerste periode in Squamish.<\/em><\/p>\n

Vancouver Island
\n<\/strong>Ook op Vancouver Island is het weer niet ideaal. We beginnen aan de westkust, bij Ucluelet en Tofino. Veel mooie stranden en veel surfers, maar helaas ook wat regen. Daardoor zijn we niet echt gemotiveerd om het water in te gaan\u2026<\/p>\n

\"4\"\u00a0<\/em>Een van de vele mooie stranden van Tofino.<\/em><\/p>\n

\"5\"<\/em>Op aanraden van Graham \u2013 een van Ima\u2019s vrienden die we ook in Tofino zagen \u2013 gaan we Mount Arrowsmith op. Dankzij zijn beschrijvingen vinden we het begin van het zeer steile pad. Helaas ligt de top van de berg in de wolken. Daarom besloten we tot aan de wolkengrens te lopen.<\/em><\/p>\n

In Squamish klaart het ondertussen nog niet op. Daarom gaan we eerst naar Horne Lake: een sportklimgebied waar Ima al eerder was geweest. Opwarmen in een 6a. Ik ga stuk! Na 20 meter kan ik geen bak meer vasthouden en herstellen lukt me niet.<\/p>\n

Toch gaan we niet lang daarna weer als vanouds. Ima werkt een 7a+ uit, ik een zwaar overhangende 7c. Ima klimt \u2018m in de tweede poging. Ik weet dat ik dat ook moet kunnen, maar twijfel of het gaat lukken. Een paar keer diep ademhalen en vervolgens zonder rusten gas geven tot de ketting. Dat gaat n\u00e9t goed en de voldoening was groot.<\/p>\n

\"6\"\"7\"<\/em><\/p>\n

Subdivisions<\/em>, 5.12d. Uitwerken, nog eens kijken vanaf de grond, gas geven en tot slot de armpjes laten uitharden. <\/em>Dat was lang geleden…!<\/em>
\n<\/em><\/p>\n

Squamish deel 2
\n<\/strong>Als we na vijf dagen op het eiland weer in Squamish aankomen is het bos zeiknat. Af en toe regen, af en toe een beetje zon. In de auto, uit de auto\u2026 Gelukkig klim ik die dag toch nog \u00e9\u00e9n boulder als het die avond definitief opklaart: Defender of the Faith, een mooie boulder die ik op m\u2019n eerste dag ook al probeerde.<\/p>\n

\"8\"<\/em>Defender of the Faith. Sneldrogend \u00e9n de zon op m\u2019n rug!<\/em><\/p>\n

Omdat de voorspellingen toch niet ideaal zijn en het bos zo nat is, gaan we de volgende dag naar de Black Tusk. Een wandeling van 30 kilometer, die erg gaaf schijnt te zijn. Om 9:00 uur starten we met lopen en na een paar uur komen we de eerste sneeuw al tegen. Vanaf dat moment is het sneeuwstampen. Wel vijf uur lang. In totaal lopen we tien uur\u2026 Volledig gesloopt komen we om 19:00 uur weer terug bij de van. Wat een fantastische dag!<\/p>\n

\"9\"<\/em>Na zes uur lopen bereiken we de Black Tusk. Door de sneeuw (soms meer dan twee meter) is het pad onvindbaar en liepen we op goed geluk ophoog. <\/em><\/p>\n

\"10\"<\/em>En weer naar beneden. Ondanks de bewolking hebben we goed uitzicht. De weg terug ging eerst door de sneeuw naar Garibaldi Lake. Daarna nog 10 kilometer sneeuwvrij afdalen.<\/em><\/p>\n

De dag na de Black Tusk heb ik \u00e9\u00e9n van m\u2019n beste klimdagen van de trip. Ik klim een boel tot en met V10 en mis op een haar na Angoraphobia V11. De twee dagen daarna is het weer wederom slecht… Rusten dus.<\/p>\n

\"11\"<\/em>Als het opklaart op de tweede rustdag klimmen we drie makkelijke lengtes boven de<\/em> Cheakamus rivier. Een mooie plek en goed als actieve rust.<\/em><\/p>\n

Na twee rustdagen ben ik er klaar voor. Snel opwarmen en terug naar Angoraphobia. Ik ben zenuwachtig en bang een splitter te trekken op de scherpe randjes. Ik weet wel dat als ik me sterk voel, ik \u2018m redelijk zeker kan klimmen. De boulder is super krachtig en moet vrij statisch geklommen worden. Dat lukt meteen, in de eerste poging van de dag. Wat een opluchting. M\u2019n eerste Canadese 8!<\/p>\n

Vancouver
\n<\/strong>Na Angoraphobia hadden we nog twee klimdagen, maar ik ben moe. Als het weer vervolgens omslaat, besluiten we voor een paar dagen naar Vancouver te gaan. Ook daar heeft Ima vrienden. We zijn van harte welkom bij Jim en Nancy en ze laten me graag hun stad zien. Jim neemt er zelfs een dag voor vrij\u2026<\/p>\n

\"12\"\"12a\"<\/p>\n

Fietsen door de City of Glass\u2026<\/em><\/p>\n

\"13\"<\/em>Een avondwandeling over het strand bij Tsawwassen.<\/em><\/p>\n

Squamish deel 3
\n<\/strong>Voor de laatste keer terug in Squamish. Een week, met zeer goede voorspellingen! Mijn hoofddoel: Encore une Fois afmaken. Een relatieve low ball, maar wel met hele unieke passen. In m\u2019n derde sessie klim ik \u2018m bijna, maar vind uiteindelijk geen goede oplossing voor het einde. Los is het allemaal geen probleem, maar het kleine bouldertje telt 18 passen!<\/p>\n

Ook de dag erna (sessie 4) sta ik na een sessie van misschien wel drie uur met lege handjes\u2026 Aii, de tijd begint te dringen..! Ik kan nog andere boulders klimmen en Encore laten schieten\u2026 Of toch doorzetten? Ik weet dat ik \u2018m kan. En iets nieuws beginnen nu ik nog maar een paar dagen heb, lijkt onverstandig\u2026<\/p>\n

\"14\"<\/em>Ima herhaalt Easy in an Easy Chair. De motivatie om te boulderen schiet op en neer\u2026<\/em><\/p>\n

Na een rustdag gaat de wekker om 6:30 uur. Hopelijk is het koeler in de ochtend. Als we opstaan voelt het toch al warm. Om 7:15 uur lopen we het bos in. De zon is nog achter de bergen en door de dichte begroeiing lijkt het wel nacht. Even moet ik m\u2019n best doen om niet in slaap te vallen, maar dan begint de adrenaline te pompen\u2026<\/p>\n

Om 8:15 uur sta ik warm onder Encore. Niet lang daarna vind ik mijn definitieve oplossing voor het einde. Ik voel me sterk en ondanks dat ik wel 4 keer op het einde viel, heb ik vertrouwen. Om 8:30 uur m\u2019n eerste poging. Ik klim makkelijk door de moeilijkste passen, maar kom lichtelijk vermoeid op het einde aan. Gelukkig werkt m\u2019n oplossing. Met m\u2019n metertje diep in het rood sta ik op het blok. Yes! Die dag zitten we al vroeg in de zon bij de waterval.<\/p>\n

De laatste dagen probeer ik niets echt moeilijks meer. Alleen Ride the Lightning staat nog op m\u2019n wensenlijstje. Gelukkig kunnen we Alex ervoor porren. Met zes pads was het redelijk safe.<\/p>\n

\"15\"Golden Boy, mijn laatste boulder in Squamish.<\/em><\/p>\n

En dat waren 29 optimaal benutte dagen in Canada. Ik heb een redelijke indruk van BC gekregen en 14 dagen kunnen klimmen. De lijst met geklommen boulders staat hieronder. Over het algemeen zijn de waarderingen goed op de graad en zelfs vergelijkbaar met Bleau. Natuurlijk zijn er uitzonderingen. Backseat vond ik bijvoorbeeld erg makkelijk. En Baba Hari Dass weer uitzonderlijk moeilijk\u2026 M\u2019n mooiste boulders? Ik denk Encore en Resurrection. Een filmpje met een aantal highlights \u2013 en meer \u2013 komt eraan.<\/p>\n

Squamish list
\n<\/strong>05\/06 Gibbs\u2019 Cave V8
\n06\/06 Worm World Cave V9
\n08\/06 Chicken Lips & Assholes V7
\n08\/06 Space Monkey V5 (flash)
\n08\/06 Resurrection V9
\n09\/06 Minor Threat V6
\n09\/06 Worm World Cave Low V10
\n15\/06 Defender of the Faith V9
\n17\/06 The Fuzz V7
\n17\/06 The Fury V10
\n17\/06 Viper V5 (flash)
\n17\/06 Backseat V10 (flash)
\n17\/06 Mantra V8
\n17\/06 Anubis V7
\n20\/06 Agoraphobia V11
\n20\/06 No Troublems V10
\n21\/06 Prime Time Sit-down V5
\n21\/06 Summoning Stand V8
\n21\/06 Little Dragon V7
\n22\/06 Undertow V7
\n22\/06 Sit-down to Holm Boy V6
\n22\/06 Baba Hari Dass V7
\n28\/06 Encore une Fois V11
\n28\/06 Big Chicken V9
\n29\/06 Ride the Lightning V8
\n30\/06 Tim\u2019s Sloper Problem V5 (flash)
\n30\/06 Golden Boy V7<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Met een kleine twee\u00ebnhalf uur vertraging land ik op 4 juni in Vancouver. Als ik m\u2019n bagage heb en naar buiten loop, zie ik de Sienna met de California-plate al staan. Anderhalf uur later drink ik onder de Chief een ijskoud Canadees biertje. Niet lang daarna is het bedtijd\u2026 Squamish deel 1 De eerste dag, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-2181","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2181","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2181"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2181\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2217,"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2181\/revisions\/2217"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2181"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2181"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/enzonahumury.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2181"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}