501; The end of the season?

24 mei 2009

Bleau 21 -24 mei 2009

Na al het plastic en wedstrijdgeweld was het weer tijd voor rots en natuurlijk tijd om te chillen! Het wordt echter steeds warmer in Bleau, en ik raak van de ‘crush mode’ steeds meer in de ‘chill mode’. Wellicht dus een wat weinig inspirend tripreport dit keer...

Op woensdagavond rijd ik samen met Ima, David en m’n ouders weer richting Bleau. In de auto maak ik alvast een balans op... Die avond ervoor in Monk geboulderd... Iets te hard van stapel gelopen... Gare linker ringvinger... Maar er kan zeker mee geklommen worden! Ik bekijk m’n lijst... 497 boulders vanaf 7a... Het zit er dik in dat ik dit weekend de 500 ga halen... Na een veel te lange reis komen we aan in Bleau...

Donderdag is het bewolkt, klam en warm... We gaan naar Rocher Canon en het duurt lang voordat ik m’n klimschoenen aantrek. Zelfs m’n ouders zijn me voor, en klimmen zowaar een aantal boulders! Ima en David gaan ook als een speer, maar ik ben niet echt vooruit te branden. Toch ben ik helemaal in m’n element, en geniet ervan weer in het bos te zijn. Uiteindelijk probeer ik wat in Delivrance, maar houd het ook weer snel voor gezien. Ik struin wat door het gebied en David probeert ondertussen Chasseur de Prises. Het lukt bijna... Ik weet die dag uiteindelijk nog één zeven te klimmen... 498...

Klimmende ouders ;-) en mijn 498e zeven+

De volgende dag is het beter weer! Iets koeler, maar vol zonnig! Lekker! We gaan naar Cuisinière, waar het lekker rustig is. Ik ben meer gemotiveerd dan gister, en weet het chillen goed te combineren met klimmen! Ik besluit voor de grap de traverse Eclipse te proberen, iets waar ik normaal gesproken niet snel in zou stappen, maar nu de humor wel van in zie. Na het uitwerken lukt het in de tweede poging, en ik heb weer onderarmen als ballonnen... 499! Zou nummer 500 Eclipse-Pensées Cachées Combi worden? Een uur later (na de welverdiende chill-sessie) probeer ik Pensées Cachées een keer los, maar bij de bidoigt moet ik loslaten... Oja, die vinger was nog niet zo top... In de verte zie ik Soirée Brésilienne liggen, een mooi muurtje met een lastig sprongetje. Ik heb het wel eens eerder geprobeerd, en loop er nu weer naar toe. De boulder ligt half in de schaduw, en het lukt nu snel! 500!! Ima, David en Timo proberen wat in Mur Cordier, maar voor mij is het weer chill tijd. Ik maak een wandelingetje, onder het genot van een fijn muziekje en geniet van het bos... Later die middag weet ik ook nog nummer 501 te klimmen...

Zaterdag begint zonnig, en mijn plan is om te gaan mountainbiken. Ima en David willen Festin de Pierre gaan proberen en samen met David fiets ik naar Cuvier. Ima gaat met de auto. We fietsen ruim twee uur, en verdwalen slechts één keer... In ieder geval een flinke verbetering in vergelijking met onze laatste fietstocht... Als we bij Festin de Pierre aankomen staat er bijna 29 kilometer op de teller. Helaas  begint het al vrij snel te regenen, maar gelukkig is de bui van korte duur, en Ima en David boeken allebei progressie. Ik chill wat, doe een rondje Cuvier, en kom vervolgens terug bij Festin de Pierre. Ima gaat steeds beter, en weet uiteindelijk het ‘verlossende’ randje met twee vingers te pakken. Net genoeg! Herpakken, duim eroverheen, en door! Het einde is bekend, dus het mag niet meer uit handen worden gegeven. Gelukkig gebeurt dat ook niet, en voldaan klimt Ima het blok op. Lekker! David houdt het voor gezien, maar weet wel vrij snel de mooiste 6c van Bleau te klimmen! Voor Durox loop ik altijd warm, dus ook ik trek nog even m’n klimschoenen aan vandaag. Ook probeer ik nog even Michel Ange te herhalen, maar als ik de pocket met links pak besef ik ineens weer dat dat niet verstandig is... Om half vier fiets ik samen met Ima weer terug, foutloos dit keer, wat toch drie kilometer scheelt...

Ready to go!

Zondag is het weer vroeg dag en ook al vroeg warm! Als we rond 10:00 naar Gorge aux Chats rijden, geeft de temperatuurmeter in de auto al 27 graden aan! Normaal ben ik niet snel te porren voor Gorge aux Chats, maar Ima en David wilden er graag heen, en omdat we toch maar een paar uur hebben wil ik nog wel even in het project stappen. Het is echter zo heet, dat ik met het uur lammer wordt. Het project gaat niet, ik kan er niet eens meer in staan. Ima en David zijn ook niet succesvol in de geplande projecten. Het lijkt wel zomer! Om 12:00 is het klaar... Iedereen is lam, en er komt geen nuttige klimbeweging meer uit. Tijd om weer naar huis te gaan... En misschien ook wel om het seizoen van hard boulderen af te sluiten...

 

 

Fourteen days in Font

6 mei 2009

Bleau 21 april - 04 mei 2009

 

 

Day One
Roche qui Tourne. Ik wil Maître à Tribord afmaken, en Ima het kantje er vlak achter. We keren echter beide onverrichter zaken huiswaarts, alleen ik met een gat in m’n vinger...
Day Two
Isatis. Ik twijfel wat ik moet doen met m’n vinger, maar besluit uiteindelijk een paar 7a’s te klimmen. Ima doet het boegje waarvoor ze gekomen was, en uiteindelijk ook Lapin ou Canard, een langlopend project, die helaas niet op film staat... In de namiddag rijden we nog even langs Coup de Patte. Alle passen lukken, maar m’n vinger bloedt ook weer... Later deze week terug...
Day Three
M’n lichaam voelt niet moe, maar m’n vinger ziet er niet goed uit. Een gedwongen rustdag met veel Climb-On dus... Ima probeert Festin de Pierre, maar het lukt niet...
Day Four
Ik wil Coup de Patte afmaken, en gelukkig houdt m’n net dichtgegroeide vingertop het vol. De boulder lukt snel. In de middag gaan we naar Hautes-Plaines, waar Ima werkt in Solitaire. Om de dag te besluiten spring ik nog wat in Canonball, en probeert Ima Beurre Marga, één van de lastigste zesdegraads boulders van het bos...
Day Five
Het regent, maar desondanks kunnen we klimmen. Atomic Playboy blijft droog, en Ties en ik werken in de mooiste traverse van Bleau. Alle passen lukken, maar de droge ruimte onder het blok wordt steeds kleiner. Ook hier moeten we later deze week nog eens terugkomen...
Day Six
De dag begint nat, en ik denk aan een rustdag. Ik studeer wat, maar in de middag blijken de condities in Atomic Playboy perfect te zijn; toch maar een poging... Na een korte opwarmsessie lukt het me in de eerste poging...
Day Seven
Een mooie dag, waarin Ima en ik allebei de schade van dag één recht konden zetten. Beide klimmen we ons project. Later die middag werkt Ima nog wat in Solitaire, en Jesse en ik in Http:bloc...
Day Eight
Een rustdag in Paris, en regen in Bleau! Top planning!
Day Nine
In de middag spreek in met Victor af in Recloses, maar het blok is vochtig. De plannen worden gewijzigd, en we werken in Imothep. Ik boek weer progressie (krijg m’n hak hoger) en wil ‘m toch nog dit seizoen afmaken! Later die dag gaan we alsnog naar Recloses. Ik herhaal Opium voor de derde keer (het voelde nu als 7c) en Victor werkt in deze boulder. Ik probeer nog wat in Narcotic, maar het einde is helaas nog nat...
Day Ten
Op Hautes Plaines willen Ima en David Solitaire afmaken, maar het lukt niet. David doet wel Surplomb de la Coquille. Op het eind van de middag rijden we naar Cuvier, en werk ik in Imothep. De boulder heeft helaas teveel zon gevangen, en de rots plakt niet...
Day Eleven
De spannende Fil à Plomb staat al een tijd je op mijn to do list, maar had ‘m nog nooit geprobeerd... Vandaag dan eindelijk deze topboulder kunnen doen! Ook Marijn was succesvol! Later die middag rijden we naar Petit Bois, waar wordt gewerkt in de spectaculaire Big Jim en in La Baleine. Ik project nog wat in Big Dragon, maar houd het daarna snel voor gezien...
Day Twelve
Ik houd een rustdag en ga mountainbiken. David gaat mee, maar combineert het mountainbiken met klimmen. We fietsen naar Cuisinière. De heenweg gaat vlot, maar de op de terugweg laat de GPS ons een beetje in de steek. Kapot komen we thuis...
Day Thirteen
In Gorge aux Chats wacht een project op mij, en met de hele groep staan we om 10:30 al in het gebied. Het project lukt niet, maar het is wel gezellig! Rond 15:00 rijden de meesten weer naar Nederland. Wij nog even langs Imothep, waar genoeg pads en spotters klaar staan. Helaas lukt het niet...
Day Fourteen
De laaste dag... Wat zou ik nog graag willen klimmen? Ik besluit de (schijnbaar) mooie plaat Les Nombrilistes te gaan zoeken, en na 20 minuten door het bos gestruind te hebben sta ik voor de inderdaad erg mooie plaat. Het lukt binnen een half uur. Vervolgens rijden we naar Gorge aux Chats, waar Ima verder wilt werken in Plats de Saison. Het lukt niet. Ik stap nog in het project ernaast, maar het is op... Tijd om naar huis te gaan helaas...