Canada

On 08/07/2016, in blog, by Enzo

Met een kleine tweeënhalf uur vertraging land ik op 4 juni in Vancouver. Als ik m’n bagage heb en naar buiten loop, zie ik de Sienna met de California-plate al staan. Anderhalf uur later drink ik onder de Chief een ijskoud Canadees biertje. Niet lang daarna is het bedtijd…

Squamish deel 1
De eerste dag, Ima achterna. Ik ken het een en ander van filmpjes – had m’n huiswerk goed gedaan – maar heb nog geen idee waar alles ligt. Dat gaat gelukkig snel. Na een paar dagen heb ik overzicht. En na vier dagen heb ik al het een en ander gedaan, veel moeilijks geprobeerd en weet ik ongeveer waar ik me de rest van de trip op kan focussen.

1Werken in Encore un Fois op dag 2. Toen wist ik nog niet dat dit m’n grootste project zou worden…

2Eerste rustdag, een wandeling naar de top van de Chief.

Na een dag of vijf worden de voorspellingen steeds onvoorspelbaarder. Ze veranderen met het uur. Regen hadden we al gehad, maar er lijkt wel erg veel aan te komen. We kiezen eieren voor ons geld. Het waren slechts vier klimdagen, maar nu al een break kan geen kwaad.

3Worm World Cave, ook op dag 2. Na de staande start begon ik met werken in de lange versie. Ik kreeg ‘m er nog uitgeperst op de laatste klimdag voordat we naar Vancouver Island vertrokken. Het hoogtepunt van m’n eerste periode in Squamish.

Vancouver Island
Ook op Vancouver Island is het weer niet ideaal. We beginnen aan de westkust, bij Ucluelet en Tofino. Veel mooie stranden en veel surfers, maar helaas ook wat regen. Daardoor zijn we niet echt gemotiveerd om het water in te gaan…

4 Een van de vele mooie stranden van Tofino.

5Op aanraden van Graham – een van Ima’s vrienden die we ook in Tofino zagen – gaan we Mount Arrowsmith op. Dankzij zijn beschrijvingen vinden we het begin van het zeer steile pad. Helaas ligt de top van de berg in de wolken. Daarom besloten we tot aan de wolkengrens te lopen.

In Squamish klaart het ondertussen nog niet op. Daarom gaan we eerst naar Horne Lake: een sportklimgebied waar Ima al eerder was geweest. Opwarmen in een 6a. Ik ga stuk! Na 20 meter kan ik geen bak meer vasthouden en herstellen lukt me niet.

Toch gaan we niet lang daarna weer als vanouds. Ima werkt een 7a+ uit, ik een zwaar overhangende 7c. Ima klimt ‘m in de tweede poging. Ik weet dat ik dat ook moet kunnen, maar twijfel of het gaat lukken. Een paar keer diep ademhalen en vervolgens zonder rusten gas geven tot de ketting. Dat gaat nét goed en de voldoening was groot.

67

Subdivisions, 5.12d. Uitwerken, nog eens kijken vanaf de grond, gas geven en tot slot de armpjes laten uitharden. Dat was lang geleden…!

Squamish deel 2
Als we na vijf dagen op het eiland weer in Squamish aankomen is het bos zeiknat. Af en toe regen, af en toe een beetje zon. In de auto, uit de auto… Gelukkig klim ik die dag toch nog één boulder als het die avond definitief opklaart: Defender of the Faith, een mooie boulder die ik op m’n eerste dag ook al probeerde.

8Defender of the Faith. Sneldrogend én de zon op m’n rug!

Omdat de voorspellingen toch niet ideaal zijn en het bos zo nat is, gaan we de volgende dag naar de Black Tusk. Een wandeling van 30 kilometer, die erg gaaf schijnt te zijn. Om 9:00 uur starten we met lopen en na een paar uur komen we de eerste sneeuw al tegen. Vanaf dat moment is het sneeuwstampen. Wel vijf uur lang. In totaal lopen we tien uur… Volledig gesloopt komen we om 19:00 uur weer terug bij de van. Wat een fantastische dag!

9Na zes uur lopen bereiken we de Black Tusk. Door de sneeuw (soms meer dan twee meter) is het pad onvindbaar en liepen we op goed geluk ophoog.

10En weer naar beneden. Ondanks de bewolking hebben we goed uitzicht. De weg terug ging eerst door de sneeuw naar Garibaldi Lake. Daarna nog 10 kilometer sneeuwvrij afdalen.

De dag na de Black Tusk heb ik één van m’n beste klimdagen van de trip. Ik klim een boel tot en met V10 en mis op een haar na Angoraphobia V11. De twee dagen daarna is het weer wederom slecht… Rusten dus.

11Als het opklaart op de tweede rustdag klimmen we drie makkelijke lengtes boven de Cheakamus rivier. Een mooie plek en goed als actieve rust.

Na twee rustdagen ben ik er klaar voor. Snel opwarmen en terug naar Angoraphobia. Ik ben zenuwachtig en bang een splitter te trekken op de scherpe randjes. Ik weet wel dat als ik me sterk voel, ik ‘m redelijk zeker kan klimmen. De boulder is super krachtig en moet vrij statisch geklommen worden. Dat lukt meteen, in de eerste poging van de dag. Wat een opluchting. M’n eerste Canadese 8!

Vancouver
Na Angoraphobia hadden we nog twee klimdagen, maar ik ben moe. Als het weer vervolgens omslaat, besluiten we voor een paar dagen naar Vancouver te gaan. Ook daar heeft Ima vrienden. We zijn van harte welkom bij Jim en Nancy en ze laten me graag hun stad zien. Jim neemt er zelfs een dag voor vrij…

1212a

Fietsen door de City of Glass…

13Een avondwandeling over het strand bij Tsawwassen.

Squamish deel 3
Voor de laatste keer terug in Squamish. Een week, met zeer goede voorspellingen! Mijn hoofddoel: Encore une Fois afmaken. Een relatieve low ball, maar wel met hele unieke passen. In m’n derde sessie klim ik ‘m bijna, maar vind uiteindelijk geen goede oplossing voor het einde. Los is het allemaal geen probleem, maar het kleine bouldertje telt 18 passen!

Ook de dag erna (sessie 4) sta ik na een sessie van misschien wel drie uur met lege handjes… Aii, de tijd begint te dringen..! Ik kan nog andere boulders klimmen en Encore laten schieten… Of toch doorzetten? Ik weet dat ik ‘m kan. En iets nieuws beginnen nu ik nog maar een paar dagen heb, lijkt onverstandig…

14Ima herhaalt Easy in an Easy Chair. De motivatie om te boulderen schiet op en neer…

Na een rustdag gaat de wekker om 6:30 uur. Hopelijk is het koeler in de ochtend. Als we opstaan voelt het toch al warm. Om 7:15 uur lopen we het bos in. De zon is nog achter de bergen en door de dichte begroeiing lijkt het wel nacht. Even moet ik m’n best doen om niet in slaap te vallen, maar dan begint de adrenaline te pompen…

Om 8:15 uur sta ik warm onder Encore. Niet lang daarna vind ik mijn definitieve oplossing voor het einde. Ik voel me sterk en ondanks dat ik wel 4 keer op het einde viel, heb ik vertrouwen. Om 8:30 uur m’n eerste poging. Ik klim makkelijk door de moeilijkste passen, maar kom lichtelijk vermoeid op het einde aan. Gelukkig werkt m’n oplossing. Met m’n metertje diep in het rood sta ik op het blok. Yes! Die dag zitten we al vroeg in de zon bij de waterval.

De laatste dagen probeer ik niets echt moeilijks meer. Alleen Ride the Lightning staat nog op m’n wensenlijstje. Gelukkig kunnen we Alex ervoor porren. Met zes pads was het redelijk safe.

15Golden Boy, mijn laatste boulder in Squamish.

En dat waren 29 optimaal benutte dagen in Canada. Ik heb een redelijke indruk van BC gekregen en 14 dagen kunnen klimmen. De lijst met geklommen boulders staat hieronder. Over het algemeen zijn de waarderingen goed op de graad en zelfs vergelijkbaar met Bleau. Natuurlijk zijn er uitzonderingen. Backseat vond ik bijvoorbeeld erg makkelijk. En Baba Hari Dass weer uitzonderlijk moeilijk… M’n mooiste boulders? Ik denk Encore en Resurrection. Een filmpje met een aantal highlights – en meer – komt eraan.

Squamish list
05/06 Gibbs’ Cave V8
06/06 Worm World Cave V9
08/06 Chicken Lips & Assholes V7
08/06 Space Monkey V5 (flash)
08/06 Resurrection V9
09/06 Minor Threat V6
09/06 Worm World Cave Low V10
15/06 Defender of the Faith V9
17/06 The Fuzz V7
17/06 The Fury V10
17/06 Viper V5 (flash)
17/06 Backseat V10 (flash)
17/06 Mantra V8
17/06 Anubis V7
20/06 Agoraphobia V11
20/06 No Troublems V10
21/06 Prime Time Sit-down V5
21/06 Summoning Stand V8
21/06 Little Dragon V7
22/06 Undertow V7
22/06 Sit-down to Holm Boy V6
22/06 Baba Hari Dass V7
28/06 Encore une Fois V11
28/06 Big Chicken V9
29/06 Ride the Lightning V8
30/06 Tim’s Sloper Problem V5 (flash)
30/06 Golden Boy V7

 

One Response to Canada

  1. […] is duidelijk iets meer gefocust op het boulderen dan ik. Mijn laatste boulder klom ik half januari in Bishop, toen ik mijn vinger blesseerde. Sinds […]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *