Van Perth naar Adelaide

On 10/04/2014, in blog, by Enzo

25 maart – 7 april: 4360 km

Op onze eerste dag in Perth vonden we een auto voor onze trip. Maar we konden de stad niet meteen verlaten. Het werd weekend, dus het papierwerk (registreren, verzekeren etc.) moest wachten tot maandag. Dankzij de gastvrijheid van Barend hadden we een fijn huis in Perth én leerden we Matteo kennen. Op zondag ging hij klimmen in een oude steengroeve net buiten Perth en het was geen probleem als wij aanhaakten.

41Touwklimmen met 37 graden… Zweten! Toch kon ik er ook deze keer weer een 7c uitpersen.

Na het weekend registreren we de auto en sluiten we een verzekering af. Op het laatste moment besluiten we om er ook nog ‘road assistance’ bij te nemen. Een soort ANWB Wegenwacht. De volgende dag vertrekken we richting Margaret River. Maar zo’n 100 kilometer buiten Perth begint ons busje te haperen. Ook het gaspedaal reageert raar. Zwetend bereiken we de volgende stad, Bunburry. Maar alle garages zijn al dicht…

42Bivak in Bunburry. Een gare auto en regen… Geen goed begin…

De volgende ochtend staan we om acht uur bij een garage. De man achter de balie lacht ons uit: “Willen jullie dáármee naar Sydney rijden? Dat haal je nooit. Als ik het zo hoor is de koppeling kapot. Dat kost je zo 1.500 dollar. En als we ‘m dan openmaken, wie weet wat we nog meer tegenkomen. Reken maar op 3.000 dollar.” In één klap werd onze auto daar even total loss verklaard.

Een half uur later staan we ons even te oriënteren op een nieuwe auto, maar gelukkig bedenken we ons op tijd. Road assistance! Na één telefoontje is de ‘wegenwacht’ onderweg om naar onze auto te kijken en (kosteloos) het probleem vast te stellen. Na een korte inspectie blijkt het probleem niet in de versnellingsbak te zitten (pfieuw!). Vermoedelijk is er iets mis met de carburateur. We worden doorverwezen naar een kleine garage achteraf, die de boel kan doormeten.

43Na een uitgebreide testrit ging de mechanic op zoek naar ons probleem.

Na een ochtendje stressen konden we weer op pad. Ons grootste probleem bleek een zwaar verstopte fuel filter te zijn, waardoor de benzine niet goed de motor in stroomde. De carburateur was oud, maar ‘die blijft het nog wel doen tot Sydney’, aldus de mechanic. Fijn, een eerlijke garage! En de kosten? Slechts 80 dollar.

Die middag rijden we naar Margaret River. En in de dagen daarna touren we langs verschillende National Parks en de fraaie kustlijn van Western Australia. Overigens valt de natuur een beetje in het niet in vergelijking met Nieuw Zeeland. Maar toch is het zeker niet gek! Vaak zijn we wel wat gelimiteerd, omdat veel parken slechte wegen hebben die alleen met 4×4’s te bereizen zijn. Maar ook daarover mogen we niet klagen. Fijn dat ons huisje weer rijdt en dat we ons over kampeerplekken in ieder geval geen zorgen hoeven te maken!

44Home away from home.

45Bizar hoge bomen met geniale vogels!

46Ook in Australie hebben ze Elephant Rocks. Alleen liggen ze hier in het water.

47De Greens Pools.

48Aan BBQ’s geen gebrek.

49Stirling Range National Park. Eén van de weinige plekken met hoogteverschil. Helaas lag de piek die we wilden beklimmen in de wolken…

Na een kleine week bereikten we Esperance. De laatste ‘stad’ voor de grote oversteek naar South Australia. Met de auto volgeladen met water en 20 liter extra benzine begonnen we onze tocht over de Nullarbor Plain, een immens uitgestrekte boomloze vlakte. Drie dagen eindeloos asfalt. Road trains die ons bijna van de weg af blazen en onze ramen doen trillen. En zwaaien naar tegenliggers omdat het er toch niet zoveel zijn. Iedere dag rijden we zo’n 400 kilometer. En met gemiddeld 90 kilometer per uur houdt ons busje dat prima vol! Op dag vier komen we aan in Ceduna, waar de bewoonde wereld weer begint.

50De Nullarbor Plain: lang en leeg en droog.

51Drie dagen sturen en turen, telkens op weg naar het volgende road house met (peperdure) brandstof.

52Murphy’s Haystacks op de Eyre Peninsula. Boulders. Maar helaas geen grepen…

53Flinders Range National Park. Onze eerste wandeling na twee weken rijden.

Na Adelaide rijden we via de Great Ocean Drive richting Melbourne. Daarna gaan we weer iets terug, maar dan landinwaarts, naar de Grampians. Als ik de berichten op internet lees, zijn de meeste (of misschien wel alle?) bouldersectoren nog gesloten…Nieuwe boulders worden wel geopend in de zuiderlijke Grampians (waar het vuur kennelijk niet heeft huisgehouden). Ik ben heel benieuwd wat we aantreffen over een week..!

 

One Response to Van Perth naar Adelaide

  1. anna says:

    Heey San en Enzo, Ik lees jullie verhalen iedere keer weer met veel plezier. Ik lees dan jullie belevenissen en dan denk ik wow wat gaaf! Hoe bijzonder is het om in je kajak te zitten en dat je dan vervolgens een prive show krijgt van dolfijnen halloo…en zo waren er nog een aantal dingen meer die jaloersmakend zijn. Ik vind het ook mooi dat jullie de tegenslagen ‘uitdagingen’ beschrijven, dat hoort er toch ook gewoon bij. Maar ik hoop we’ll dat die mechanic het bij het rechte eind heeft en dat jullie veilig met jullie huis op wielen op de eindbestemming aankomen.

    Met mij gaat alles goed, ook ik heb niet stil gezeten. Ben inmiddels twee keer op wintersport geweest en ben net terug van een trip Noorwegen en nog aan het nagenieten van het noorderlicht. Ben mij op het moment aan het focussen op de Marathon komende zondag, ik ga de 10 km lopen voor een goed doel.

    Veel plezier en San mis de theetjes we’ll hoor! Doeiiii

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *