Castle Hill II

On 23/02/2014, in blog, by Enzo

Kalk blijft kalk. En kalk is niet gemaakt om op te boulderen. Ook niet in Castle Hill. Het komt in de buurt, maar is het nét niet. De omgeving is super: grashellingen bezaaid met mooie grote ronde en vaak hoge blokken. Esthetisch super mooi om te zien. Maar waren ze maar van zandsteen. Of van graniet, desnoods… En hadden ze maar wat meer greepjes. Want kijk je met een klimmersoog naar de blokken, dan vind je weinig echt inspirerende lijnen. Sterker nog, vaak zijn de lijnen onherkenbaar. Een ronde slab omhoog? Waar dan? De boulder zou net zo goed twee meter naar rechts kunnen starten. O nee, daar start dan weer een andere boulder…

22

Wel mooi en duidelijk: The Phoenix v7. Sanne raakt ook gemotiveerd en klimt ‘m ook, op de laatste dag!

Het gebied Castle Hill is verdeeld in twee sectoren: Spittle Hill en Quantum Field. Zo’n tien kilometer verderop ligt het gebied Flock Hill. Als ik de filmpjes en verhalen moet geloven is het daar vooral te doen. Het nadeel: Flock Hill ligt op privéterrein. Er mag geklommen worden, maar er is geen topo (en locals laten zich niet zien met temperaturen van rond de dertig graden). Ondanks dat Flock Hill meer grepen heeft en de lijnen iets herkenbaarder zijn, is klimmen zonder topo hier bijzonder lastig… Want ja, waar loopt de boulder nou? En zo’n rond ei is de ene keer een V4 en de andere keer een V10…

23

Chiel doet een dagje mee en popt Big Yellow Scoop Problem, de mooiste v2 van Castle Hill.

De afgelopen week beperkten we ons daarom tot Castle Hill. Met de topo in de hand liepen we over Spittle Hill en Quantum Field. Op zoek naar lijnen die inspireerden. Een maand geleden klommen we er een aantal (The Joker, Super-Toucher, Opium…). Maar het leek wel of we ze in onze eerste twee dagen meteen allemaal hadden afgevinkt. Her en der vonden we boulders die motiveerden. Duidelijke en mooie lijnen, die erom vragen beklommen te worden. Maar het hield niet over… Koeler dan de vorige keer was het ook niet. Dus vaak werden we pas na het avondeten écht actief.

24

Sanne laat een iron cross zien in Snatch V5.

Uiteindelijk hebben we lekker gespeeld, en na drie weken rondtouren was het heerlijk om weer wat te klimmen. Maar de echte ‘psyche’ – ik kan er even geen ander woord voor verzinnen – was er niet. Castle Hill is mooi en zeker een bezoekje waard. Maar ook niet meer dan dat… Het is zeker geen gebied van wereldklasse en ik zal niemand aanraden om speciaal voor Castle Hill naar Nieuw Zeeland te gaan. Maar ben je in de buurt, dan is het leuk spelen. Waarschijnlijk doen wij dat over een week of drie ook nog één keer. Maar dan écht maar voor een paar dagen.

25

Ook Castle Hill: lekker eten...

26

En lang slapen..!

De Castle Hill List
De waarderingen in Castle Hill hangen voor een groot deel samen met de stijl van de boulders. In echte Castle Hill boulders (mantle’s, bridge’s, duwen en trekken) kwam ik niet verder dan V6. Sowieso moest ik hard werken voor alles moeilijker dan V5. Op de laatste avond lukte me een tweede V9. Een dyno, waar ik vijf keer voor terug moest komen… Ja, zelfs de dyno’s zijn hier geen weggevertjes.

22/01 Rocket Pants V6
22/01 Spanner V6
22/01 Travelling Around the World at the speed of Sound V7
25/01 The Avenger V6
25/01 Opium V7
25/01 The Joker V9
25/01 Super-Toucher V5
25/01 Che Guevara V8
15/02 Tricky V6
16/02 One Move Boulder V6
16/02 Beached Male V7
18/02 Cave Stream Arête V6
18/02 Baby Food V5
19/02 Flashpoint V7
19/02 Kick Start V8
21/02 Inca V8
21/02 The Phoenix V7
22/02 Ape V6
22/02 The Secret of Slow Twitch Motion V9
22/02 Snatch V5

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *