GRIT

On 29/01/2013, in blog, by Enzo

Het plan: vrijdagavond vliegen, vrijdag laat in Sheffield. Zaterdag en zondag klimmen. En maandagmiddag weer terug. Maar door hevige sneeuwval op vrijdagavond in Engeland, liep het allemaal net wat anders…

Vrijdagmiddag 17:00: computer uit, snel naar huis, pizza’tje naar binnen werken en de trein in, naar Schiphol. Om half tien vertrekt mijn vlucht naar Manchester. Vanaf daar neem ik de trein. Rond één uur zou ik in Sheffield aankomen. Maar door plotselinge sneeuwval in Manchester, en een technisch defect aan het vliegtuig, vlieg ik pas om half twee… Ik mis daardoor de laatste trein naar Sheffield. Even overweeg ik de 70 kilometer te gaan liften. Maar al snel hoor ik dat de wegen tussen Manchester en Sheffield zijn afgesloten vanwege de sneeuw. De hele nacht hang ik rond op het vliegveld. Pas om half zes ‘s ochtends rijdt de eerste trein weer.

Zaterdagochtend, 7:00: ik ben nog steeds wakker. En dat voor een vlucht van een uurtje. Ima haalt me op van het station in Sheffield. Die nacht viel er ruim 30 centimeter sneeuw. Maar als we teruglopen naar Ima’s kamer is het drapperig. Het is al gaan dooien…

Zaterdagochtend 7:30: eindelijk slapen… Een paar uurtjes. Om elf uur krijgen we een sms. Mark, een van Ima’s vrienden is die ochtend al naar Stanage gereden om te kijken. Hij heeft met sneeuw de landing van een highball geëgaliseerd. ‘Snowballing’ noemt hij dat: highballs op een veiligere manier klimmen in de sneeuw. In de middag zal hij ons op komen halen. ‘Bring rockshoes’, smst hij. Dat klinkt veelbelovend!

Heel veel sneeuw op Stanage.

In het Peak District lijkt nog meer sneeuw te liggen dan in de stad. We banen ons een weg naar The Shiznit, de highball 7a op Stanage Right. Door het sneeuwplatform is de boulder inderdaad een stuk lager geworden. Niet helemaal ethisch verantwoord, als je het mij vraagt. Maar we kunnen wat klimmen. Droog is het echter niet. Het is ‘minging’, zo leren wij. En inderdaad. Vies, nasty en nat, dat was het…

Snowballing The Shiznit.

Op Burbage is ook alles nat. Er liggen bergen sneeuw. En de dooi zet duidelijk door. We besluiten om een aantal boulders sneeuwvrij te maken. In de hoop dat we die de volgende dag wél kunnen klimmen. Zeiknat keren we vervolgens huiswaarts…Na het eten is het bedtijd.

De volgende dag is het strak blauw. En tot onze verbazing is alle sneeuw uit het straatbeeld verdwenen. Dat is snel gegaan! Misschien kunnen we vanmiddag dan wel klimmen! Na het middaguur rijden we naar Burbage. Het waterstroompje door de vallei is een woeste rivier van smeltwater. Hier en daar ligt nog wat sneeuw. Maar het is voornamelijk water. Op verschillende plekken stromen watervallen van de rotswanden af. De wind blaast het water de lucht in. Maar op de plekken waar geen water stroomt, is de rots kurkdroog! We klimmen de hele dag. En niet alleen op de problemen die we de dag daarvoor hadden gepoetst. Er is nog meer droog. Wat een geluk!

Zondag: veel water…

…weinig sneeuw.

De start van een mooie dag: droge rots en blauwe lucht.

Het Remerenceblok was ook droog. Ima doet Remergence 6b.

Blind Date 7b+ op hetzelfde blok lukt mij snel.

The Terrace 7c maakten we schoon op zaterdag. Op zondag lukte het in de eerste poging.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *