Met hopelijk genoeg klimmeters in m’n armen begin ik nu weer met boulderen. Nog een week of zes hal-plastic en Bleau-zandsteen trekken en dat is het half oktober tijd om eens te kijken wat de VS te bieden hebben!

Ondanks de hitte (ruim 35 graden) moest er op deze – misschien wel – meest beroemde arc van China geklommen worden! Rechtsboven DE klassieker van het gebied (Over the Moon 7b+), rechtsonder de fameuze ‘Moonswing’: Na het klimmen van ‘Moonwalker’ – een dakroute midden door de arc – een reuzependel door de boog heen!

Transitdagje in Kunming

Yángshuò

Tiger Leaping Gorge

Mijn drie seizoensdoelen – 1. Imothep 2. Big Golden 3. Total Eclipse – werkte ik in omgekeerde volgorde dan de prioriteit waarin ze stonden af. Een mooie opbouw naar het hoogtepunt van het seizoen, de (onverwachte) beklimming van Imothep. Na wat wen-weekendjes sneuvelde Total Eclipse in oktober. Een geplande beklimming, ik wist dat het die week zou moeten gebeuren. Big Golden was minder gepland. De boulder is totaal niet op m’n lijf geschreven, maar desondanks wist ik dat het een keer moest lukken. Na tweeënhalve week super slecht weer rond de kerst was de frustratie zo hoog, dat ik ‘m op nieuwjaarsdag in de eerste poging eruit perste. Dan Imothep, de boulder die me tot nu toe het meest heeft beziggehouden van al m’n projecten die ik ooit heb gehad. Misschien wel de vetste lijn van het bos en een typische Bleau-boulder. Elke keer als ik erin stapte was er een twijfelmoment voelbaar… Onzekerheid over de methode en onzekerheid over mijn eigen kunnen om de boulder te kunnen klimmen. Elke poging werd ik leniger, maar elke keer dat het niet lukte, zou het de keer dat ik terug zou komen warmer worden… In februari lag er teveel sneeuw om het te proberen, wat leidde tot de beklimming van Neverland…

Ik vroeg me af of het nog zou gaan gebeuren dit seizoen… Begin maart raakte ik toevallig op Cuvier verzeild, zonder de intentie om Imothep te gaan proberen, maar de omstandigheden leidden er toch toe dat we er verzeild raakten – met voldoende crashpads en spotters. Totaal onverwachts klom ik ‘m. Onverwachts, maar als ik eraan terugdenk word ik er nog steeds blij van. Een speciale boulder voor mij, en zonder twijfel het hoogtepunt van het seizoen!

Total Eclipse, Big Golden en Imothep

Toen was het pas maart. M’n seizoensdoelen waren binnen. Had ik de lat te laag gelegd? In ieder geval zorgde het voor nog twee ontspannen maanden klimmen, waarbij ik me per trip motiveerde voor bepaalde boulders. Nu zit het erop. Ik weet niet of ik in juni nog een keer in het bos kom, maar die kans lijkt me vrij klein. Van volgend seizoen pak ik het begin mee… Plannen heb ik genoeg, maar een echte prioriteitenlijst kan ik nog niet maken. Het gevoel en de motivatie dat ik bij mijn drie seizoensprojecten had, heb ik vooralsnog niet gevoeld bij andere projecten…

Naast een boel mooie boulders bestaat elk Bleau-seizoen uit mooie momenten, zowel klim- als niet klimgerelateerd. Voor alle mensen met wie ik die heb kunnen delen, en speciaal Ima, Chiel, Victor, Ties en Wouter, un grand merci à vous :)